Contact
Logo Ons Buiten Foto madeliefjes

Ik leef me uit

Ik leef me al meer dan 40 jaar uit op een stuk grond dat ooit weiland is geweest en daarvoor roggeakker. Ik woon op de Veluwe in de buurt van Elburg en mijn 'landje' dat ik gehuurd heb van een plaatselijke bakker, is 300 m² groot.
In het begin heeft een bevriende boer het weiland omgeploegd en aan mij de taak om te 'stoeien' met de ondiepliggende plaggen. Uiteindelijk is het gelukt. In het begin stond het grondwater nog vrij hoog, maar zo langzamerhand wordt het waterpeil lager door de winning van drinkwater. Vlak onder de zode zat puur zand. Door alle plantenresten, tuin- en keukenafval te composteren en elk jaar koeien- of paardenmest op de brengen, is er na al die jaren een aardige humuslaag ontstaan.
Samen met anderen hebben we een zwengelpomp laten slaan. De buis zit acht meter diep, maar het water is niet geschikt om te drinken vanwege de vervuiling door uitgespoelde mest, wat bij zandgrond altijd snel gaat. In verband met het uitspoelen wordt pas in het voorjaar gespit, de (onkruid)wortels houden de voedingsstoffen gedurende de winter vast.


Ik gebruik geen chemische bestrijdingsmiddelen en soms moet ik een deel van m'n oogst weggooien. Ook maak ik brandnetelgier om te spuiten tegen luizen, maar ik heb niet de indruk dat de plaagbeestjes zich daar erg veel van aantrekken en zeker niet verdwijnen. De opbrengst is ruim voldoende om ook nog groenten en fruit te kunnen invriezen voor de winter. De zelf verbouwde aardappelen smaken beter dan uit de winkel. Als het weer meewerkt plukken we een zomerlang boeketten van eigen kweek.


Nadat onze vader overleden was en ik nog een laatste keer onze tuin bezocht, groef ik op aanraden van een buurvrouw een pioenroos uit: het zou een heel bijzonder soort zijn. Nu is bekend van pioenrozen dat het enkele jaren kan duren voordat deze na het verplanten weer gaan bloeien. En dat klopte helemaal: na jaren eindelijk bloemen!

 

Ons Buiten

 

De kleinkinderen gingen toen ze nog klein waren graag mee met Opa naar de tuin. Er was altijd wel wat voor ze te doen. Wat hebben ze genoten als er aardappels gerooid moesten worden of frambozen en bramen geplukt. Rabarber plukken was ook een dankbare activiteit.
Niet alleen om er moes van te maken maar ook om gemengd met andere vruchten er jam van de maken. Maar je kunt er natuurlijk ook onder schuilen tegen de zon of de regen!

 

 

Waarom ik u dat vertel? Omdat ik de smaak van het tuinieren op Ons Buiten heb gekregen. In de tuin van mijn grootmoeder en onze eigen tuin aan de Marialaan: spitten, zaaien, mesten, snoeien en ook stekken en vermeerderen door scheuren.
Wat dat stekken betreft: ik heb in de jaren dat ik op de Veluwe woon veel heideplanten en coniferen gestekt. Het zaaien van eenjarige bloemen geeft ook veel voldoening. Zaad van planten meenemen van vakantie in het buitenland is vaste prik.

 

M'n moestuin ligt vijf minuten op de fiets even buiten het dorp. Een uurtje naar de tuin voelt als een weldaad. Heeft u dat nou ook?


Jim Mönch (toen Co, geboren in 1936)


naar boven